Choroba niedokrwienna

• Home
• Forum
• Kontakt

Choroba niedokrwienna

Choroba niedokrwienna serca należy do najczęstszych przyczyn zgonów w krajach wysoko rozwiniętych. Zdarza się, że nie daje żadnych wyraźnych objawów, a pierwszy atak przy braku odpowiedniej reanimacji może zakończyć się nawet zgonem. W dużej mierze możemy zapobiegać zachorowaniom prowadząc zdrowy tryb życia i regularnie kontrolując stan swojego zdrowia.


Czym jest choroba niedokrwienna serca?

Choroba niedokrwienna serca zwana jest również chorobą wieńcową. W jej przebiegu dochodzi do niedotlenienia mięśnia serca i niedostatecznego dostarczenia mu substancji odżywczych, a w  konsekwencji do jego niewydolności. Często taka sytuacja kończy się zawałem serca, dlatego nigdy nie można tej choroby lekceważyć. Przyczyną występowania choroby niedokrwiennej serca jest najczęściej miażdżyca. Blaszki miażdżycowe sprawiają, że naczynia krwionośne stają się coraz węższe, utrudniając prawidłowy przepływ krwi. W końcu może dojść nawet do całkowitego zamknięcia światła naczyń krwionośnych.

Przyczyny choroby niedokrwiennej serca

Jest wiele czynników, które podnoszą ryzyko choroby wieńcowej. Na niektóre z  ich nie mamy wpływu. Są to m.in. wiek powyżej 45 lat (mężczyźni) i 55 (kobiety). Większość jest jednak w dużej mierze zależna od nas. Do powstawania miażdżycy, a później choroby niedokrwiennej serca przyczynia się nieodpowiedni tryb życia. Ogromną rolę odgrywa dieta – ta bogata w tłuszcze zwierzęce, cholesterol, nie służy naszemu sercu. Otyłość i brak wysiłku fizycznego – to kolejne czynniki ułatwiające chorobie dostęp do naszego organizmu. Także choroby, takie jak cukrzyca czy nadczynność tarczycy mogą wpływać na rozwój miażdżycy, a w konsekwencji niedotlenienia serca..

Objawy i leczenie choroby niedokrwiennej serca

Często choroba wieńcowa nie daje żadnych objawów, przynajmniej na początku. W miarę jej rozwoju, pojawia się dusznica bolesna – uczucie duszności połączone z kłującym, dławiącym bólem w piersi, w okolicy mostka. Początkowo objaw ten pojawia się jedynie przy większym wysiłku, później może nie ustępować nawet podczas odpoczynku. Towarzyszyć mu może niepokój, osłabienie, omdlenie. Niekiedy jednak dojść może np. do zawału serca pomimo, że wcześniej chory nie zaobserwował żadnych symptomów choroby. Leczenie uzależnione jest od stanu pacjenta i od stopnia zaawansowania choroby. Możliwa jest terapia farmakologiczna oraz zabiegi inwazyjne. Pacjentowi można np. podawać leki rozpuszczające zakrzep i przywracające odpowiedni przepływ krwi. W poważnych przypadkach dokonuje się m.in. angioplastyki, czyli poszerzenia naczyń krwionośnych lub wszczepienia bajpasów, które stanowią swego rodzaju „obwodnice” dla zmienionych chorobowo i nieużytecznych fragmentów naczyń. Oceny sytuacji pacjenta dokonuje się poprzez nieinwazyjne badania np. EKG, holter, lub badania inwazyjne, takie jak koronografia. Ogromne znaczenie przywiązuje się do profilaktyki. Jesteśmy w stanie w znaczącym stopniu zapobiegać zachorowaniom na chorobę niedokrwienną serca. Ważne jest zachowanie zdrowej diety, ograniczenie tłuszczów zwierzęcych i „złego” cholesterolu, aktywność fizyczna, nie palenie papierosów i regularne wizyty kontrolne  lekarza.